Erasmus MC: reusachtige transformatie

Het Erasmus Universitair Medisch Centrum in Rotterdam bestond uit een aantal gebouwen, een beetje sombere betonnen kolossen, die met elkaar verbonden werden door loopbruggen. In het eerste decennium van deze eeuw is besloten dat het grootste universitair medisch centrum van ons land een betere, en vooral ook meer functionele, huisvesting nodig heeft. Besloten werd tot de bouw van een nieuw ziekenhuis. Midden in Rotterdam worden allerlei medische functies verweven: onderzoek van de medische faculteit, onderwijs, het ziekenhuis zelf natuurlijk en ook wordt het Sophia Kinderziekenhuis nu logistiek geïntegreerd in het Erasmus MC.

Ik mocht de stand van zaken vastleggen van dit indrukwekkende bouwproject (dat al voor een groot gedeelte klaar is). Onderstaande video geeft een heldere uitleg over hoe zo'n complex proces ten uitvoer wordt gebracht (op YouTube staat ook een engelse versie). De video vertelt ook over de filosofie van de bouw. Het geheel, hoe groot ook, moet compact, luchtig en overzichtelijk blijven. Daglicht valt op zo veel mogelijk plekken binnen. Het nieuwe ziekenhuis wordt gebouwd op basis van een functionele gelaagdheid, die mooi beschreven wordt in de film. Hoe hoger in het gebouw, hoe rustiger het wordt. De bovenste verdiepingen zijn verpleegafdelingen, waar alle patiënten verblijven in eenpersoonskamers.

Verbinding is de rode draad in de bouw

De grote uitdaging bij de bouw is om de oude gebouwen en de nieuwbouw met elkaar te verbinden. EGM-architecten heeft daar de volgende oplossing voor gevonden: "Een belangrijk onderdeel van het nieuwe Erasmus MC is het met glas overkapte publieke gebied, 'de backbone'. Deze ruimte, die ter plaatse van de 'passage' van 300 meter lang en 20 meter breed is, verbindt de bestaande bouw met de nieuwbouw. Van hieruit zijn alle afdelingen gemakkelijk te bereiken. Een aangename omgeving die in niets doet denken aan een ziekenhuis. Overzicht, daglicht, uitzicht, winkels en restaurants zorgen voor een ideale ontmoetingsplek voor patiënten, medewerkers, studenten en bezoekers.” 

Onderstaande foto’s illustreren dit, waarbij duidelijk wordt hoe mensen zich verhouden tot de omvang van het gebouw en het gebruiken (klik om de foto's te vergroten).

Slim gebruik van licht

De grijze massa van het oude ziekenhuis ontwikkelt zich tot een reeks van mooie lichte ruimtes. De Spoedeisende Hulp, gevestigd ónder de grond, krijgt zelfs daglicht binnen doordat het atrium doorloopt naar beneden en er op die manier onder de grond daglicht wordt geïnjecteerd. Bij de wachtruimtes, waar vanzelfsprekend vaak sprake is van spanning en ongemak bij de wachtenden, is een zogenaamde “Skyceiling” toegepast die aantoonbaar bijdraagt aan verminderen van stress en bijbehorende incidenten.

De laatste loodjes van de bouw

Met nog een kleine twee jaar te gaan voor de algehele oplevering (eind 2017) zijn er nog volop bouwactiviteiten gaande. Het is fascinerend om daar rond te lopen. Je ziet dingen die je normaal echt niet ziet. Een kraan die nog door het dak steekt, of een kathedraal gebouwd van steigerbuizen. Daar moet nog wel wat gebeuren, maar er zijn ook al voldoende ruimtes die de eindfase zichtbaar naderen.

Grote gebouwen lenen zich voor abstractie

Het trappenhuis leent zich al voor een mooi verticaal beeld, en als je de camera omhoog richt ontstaat er verdere abstractie. De loopbruggen zijn van verweerd metaal gemaakt. Dat brengt een mooi kleurelement in de gebouwen maar door ze op een speciale manier vast te leggen kun je er ook een abstracte foto van maken.

Interesse in een fotoserie?

Uw ruimte op een creatieve manier in beeld? Dat kan! Neem gerust contact met mij op voor vrijblijvende informatie. 

Op social media

Als je geïnteresseerd bent in mijn werk, en in updates van dit blog, ben ik natuurlijk te volgen via de social media als LinkedInFacebook en Twitter