De perfecte architectuurfoto

Bij mijn fotografie streef ik naar perfecte beeldkwaliteit. Dat is meer dan zo maar een marketingkreet; iedere foto vereist gefundeerde en weloverwogen keuzes én inspanning om de gewenste kwaliteit te bereiken. In dit artikel licht ik de elementen toe die de beeldkwaliteit bepalen.

Camera en lenzen

Beeldkwaliteit begint bij de kwaliteit van de camera en van de lenzen. Ik werk met de voor architectuurfotografie perfecte Canon EOS 5Ds camera, die elk detail tot op de pixel nauwkeurig vastlegt. Daarnaast gebruik ik voor 95% van mijn beelden drie verschillende Pro-lenzen. Voor de groothoeken een Tilt-Shift lens met een brandpunt van 17 mm, en de relatief nieuwe en spectaculair goede Canon EF 11-24mm. Voor details gebruik ik meestal een superzoom lens, de Canon EF100-400mm. Deze gereedschappen leveren fantastische beelden; iedere keer als ik na een fotoshoot de beelden op mijn computer zie, word ik er weer blij van.

Scherpte

Met scherpte bedoel ik de mate van detaillering die in het beeld zit en hoe goed details zichtbaar zijn bij het inzoomen. De scherpte wordt in de eerste plaats bepaald door de combinatie van camera en lens. Daarnaast spelen de creatieve keuzes die je maakt bij het vastleggen van het beeld, zoals van het diafragma en het scherpstelpunt, een belangrijke rol. Toen ik mijn huidige camera in combinatie met de genoemde lenzen ging gebruiken, kreeg scherpte voor mij een geheel nieuwe dimensie. Ik was met het gereedschap dat ik daarvóór gebruikte wel wat gewend, maar de mate van detaillering nu is nu echt ongelooflijk en zelfs geschikt voor muurvullende presentaties. Onderstaande voorbeelden laten dat zien (klik op afbeeldingen om ze te vergroten).

Dynamisch bereik

Er zijn boeken volgeschreven over dynamisch bereik, zijnde het overbruggen van groot contrast tussen donker en licht in een onderwerp. Maar ik houd het simpel: als we zowel in de hooglichten als in de schaduwen detail kunnen zien dan is het goed. Dat betekent dat we geen uitgebeten luchten zien of donkere delen zonder detail (tenzij, uiteraard, het een bewuste creatieve keuze is om dat wél te hebben). Dat is vaak moeilijker dan het lijkt. Een architectuurfotograaf kan meestal niet iets bijlichten met een lamp of flitser en is afhankelijk van het aanwezige licht. Als het licht mooi evenwichtig verdeeld is, zoals vaak aan de randen van de dag het geval is, is het niet erg moeilijk. Maar dat is vaak niet het geval. Terugliggende delen van gebouwen kunnen zeer donker uitvallen, zonlicht kan delen van een beeld overbelichten, en bovendien fotografeer ik ook regelmatig met tegenlicht wat de uitdaging nog groter maakt. Door een zorgvuldig gekozen mix van verschillende opname- en montagetechnieken probeer ik alle uitdagingen het hoofd te bieden, het uiterste te halen uit het dynamisch bereik en een mooi verlicht beeld te creëren.

Onderstaand voorbeeld is een huis met tegenlicht gefotografeerd bij het vallen van de avond; de linkse foto is het uiteindelijk resultaat en de andere laten zien wat er gebeurt als je de lucht óf het gebouw juist belicht.

Afwezigheid van negatieve invloeden

Beeldkwaliteit wordt vaak negatief beïnvloed door verschillende factoren. Daar kan ik kort over zijn: die kom je bij mijn beelden niet tegen. Dus géén:

  • chromatische abberatie: rafelige kleuren langs randen van een object
  • ruis
  • vervorming van (rechte) lijnen
  • vignettering (tenzij bewust)
  • halo’s langs randen van een object.

Interesse in een fotoserie?

Uw ruimte op een creatieve manier in beeld? Dat kan! Neem gerust contact met mij op voor vrijblijvende informatie.