Canon EOS 5Ds voor architectuurfotografie - review

Architectuurfotografie vereist specialistisch materiaal

Als professioneel architectuurfotograaf wil ik werken met het beste materiaal (camera, lenzen, software) dat beschikbaar is. Dat helpt me om onderscheidende foto’s te kunnen maken. Ik krijg regelmatig de vraag met welke camera ik werk en hoe dat bevalt. Ik werk sinds midden 2015 met het “megapixel monster” Canon EOS 5Ds, door Canon omschreven als zijnde een “een revolutie op het gebied van resolutie”. Meer dan 50 Megapixel, meer dan welke andere digitale spiegelreflexcamera dan ook en meer dan dubbel zo veel als mijn vorige camera, de Canon EOS 5D Mark iii. De buitenkant van de Canon 5Ds ziet er hetzelfde uit als de 5D Mark iii, dus de binnenkant maakt het verschil. De 5Ds heeft een aantal kenmerken die van mij een blije gebruiker maken. In dit blog ga ik niet in de diepte in op alle ins en outs van de camera, er zijn sites waarop een uitgebreide review te vinden is, maar ik concentreer me op vier punten die voor mijn type werk echt een vooruitgang zijn.

Beeldkwaliteit

In mijn werk doe ik nooit een concessie op het gebied van beeldkwaliteit. Klanten willen de beste kwaliteit, maar ook de bureaus waarvoor ik werk (Hollandse Hoogte, Offset) profileren zich met hoge kwaliteit beelden. Na een shoot neem ik RAW-bestanden in de grootst mogelijke resolutie mee naar huis, die dan de bewerking in gaan via Lightroom en Photoshop. Als de beelden op mijn scherm komen, denk ik vaak, wow, wat prachtig. Dat had ik overigens al bij de Canon 5D mark iii, maar de 5Ds is weer nét wat mooier. De kleuren zijn prachtig en met ruis heb ik meestal niet te maken omdat ik met erg lage ISO-waardes werk (overigens is die ruis bij de 5Ds erg goed onder controle). Hier past wel een kanttekening. Ik heb gemerkt dat als je de standaard-instellingen gebruikt in de workflow met Lightroom, er wat weinig tekening zit in de schaduwen. Dat is op te lossen door met een Color Checker Passport een op maat gesneden profiel te maken voor de camera. Het verschil met standaard vind ik groot en met het speciale kleurenprofiel is het beeld veel mooier. Ik neem als voorbeeld een beeld van een kunstwerk in Volterra, Toscane.

Scherpte bij de Canon EOS 5Ds

Scherpe beelden zijn in de architectuurfotografie van enorm belang. De 5Ds is in dat opzicht een feest, want de mate van detail in de beelden is echt ongelooflijk. Als ik van statief werk, gebruik ik wel altijd de vertraagde ‘mirror lockup’ waardoor ik gegarandeerd scherpe foto’s krijg. De gedetailleerdheid is overigens een kenmerk dat uit alle reviews blijkt, maar laten we gewoon maar eens kijken naar een foto. Dit is een beeld van voormalig Koningin Wilhelmina, die in 1926 het Tropenmuseum opende. Ter gelegenheid daarvan is een beeld van Wilhelmina in de lichthal gemaakt. Volledig ingezoomd met mijn telelens geeft dat het volgende beeld, en als je dat nog eens flink cropt in Photoshop zie hoe gedetailleerd de foto is. Prachtig.  

Croppen

Soms wordt je lui van al die pixels, heerlijk. De ultragrote bestanden geven je namelijk heel veel vrijheid in je werk. Het kan zo maar zijn dat je een liggende compositie hebt gemaakt, maar dat het achteraf toch beter is om een staand beeld te maken. Geen probleem, dat kun je gewoon maken in Lightroom of Photoshop en je hebt nog steeds een foto over die groot genoeg is. De 50 megapixel geeft je dus heel veel extra vrijheid in het post-productie proces waarin de RAW-beelden worden bewerkt. Een voorbeeld zie je hieronder. Het bedrijfsgebouw heb ik gefotografeerd als liggend beeld, maar achteraf vond ik toch de compositie in de portretstand beter.

Scherm en hulpmiddel

Het scherm van een Canon 5Ds is mooi en helder. Maar écht heel groot is het natuurlijk niet. Nu is dat op zich geen probleem, maar soms komt het erg nauw in de architectuurfotografie. Rechte lijnen zijn rechte lijnen, en niet een beetje recht. Symmetrie is symmetrie, en niet bijna. Soms kun je achteraf nog wel wat corrigeren, maar dat kan ook niet altijd. Als je heel nauwkeurig wil werken, kan het voorkomen dat je staat te turen op je schermpje maar dat het heel lastig is om de compositie goed te krijgen. Onlangs heb ik daar een oplossing voor gevonden. Via een handig apparaatje, Cam-Fi, kun je het beeld dat je aan het maken bent live op bijvoorbeeld een iPad krijgen. Dat scheelt een hoop getuur! Ik geef een voorbeeld van nét niet. In de kathedraal van Siena mag je niet met een statief fotograferen (en laat ik dat nu net nodig hebben…). Ik kwam erachter dat ’s ochtends om half acht (precies) de deuren van de kerk open gingen. Nog steeds mocht je niet binnen fotograferen, hij was ook nog gesloten, maar ik kon wel náár binnen fotograferen. Toen ik thuis kwam, was mijn beeld het helaas niet helemaal symmetrisch en het was ook niet te repareren. Maar geen nood, ik kon de volgende ochtend terug en maakte wel een beeld dat geheel symmetrisch was. Maar de volgende keer kan ik ter plekke op de iPad kijken (-:).

Perfect symmetrisch beeld van de kathedraal van Siena, gemaakt met de Canon EOS 5Ds

Ook is een tweede scherm erg handig als je simpelweg niet kunt zien wat er op het scherm van de camera te zien is. Bijvoorbeeld als je de camera op de achterkant legt om naar boven te fotograferen, zoals bij de onderstaande foto.

Gemeentehuis in Siena, Toscane, Italië, met nog een klein stuk van de Torre del Manglia op de foto

Mijn oordeel

De Canon EOS 5Ds is een veelzijdige camera maar wel een specialistische. Hij wordt geprezen voor studio- en landschapsfotografie, zoals o.a. blijkt uit deze review van Bas Meelker. Maar ook voor mijn doel, stads- en architectuurfotografie, presteert hij geweldig. Je moet hem wel kennen en er goed mee om gaan, zoals blijkt uit deze tips van Canon. Daarnaast stelt deze camera hoge eisen aan de lenzen die je gebruikt. Ook die moeten top zijn, anders heb je geen voordeel van de extreme resolutie en kwaliteit. Mijn beelden zijn in ieder geval mooier geworden sinds ik de Canon 5Ds gebruik, en daar gaat het om.